Kroonjuweel van Etten-Leur

2 juli 2019 Redding kunstwerken Luc van Hoek

De fabriek van Roto Smeets wordt gesloopt. In die fabriek bevinden zich echter een aantal kunstwerken van Luc van Hoek. Zonder ingrijpen van de heemkundekring dreigen deze met de sloop ten onder te gaan.

Sloop Roto Smeets Etten

Redding Kunstwerken Luc van Hoek

 

Door voormalige medewerker Toon Vissers van Roto Smeets, tegenwoordig vrijwilliger bij de Heemkundekring Jan uten Houte, werden we attent gemaakt op de nog aanwezige kunstwerken van Luc van Hoek. Zowel in de hal als de voormalige kantine zijn diverse kunstwerken in de muren aanwezig. Kunstwerken die indertijd met een bijzondere doelstelling zijn aangebracht bij de opening van Drukkerij Spaarnestad in 1957 en later in 1963.

Luc van Hoek was een geboren en getogen Tilburger. Hij doorliep er het St. Odulphuslyceum en studeerde er Nederlands. Hij was niet alleen vormgever maar ook dichter. Zijn eerste gedichten verschenen in 1931 en hij bleef poëzie publiceren tot in 1946. Naast tal van ‘losse’ gedichten in tijdschriften, verschenen drie bundels: Tussen Demer en Dommel (Tilburg, 1935), De Roothoorn (Tilburg, 1938) en Grisaille (Tilburg, 1947). Daarnaast publiceerde hij proza, theaterteksten en – onder het pseudoniem Barend Ballinck – een jeugdboek over het leven van Rubens.

Van Hoek was vooral bekend als ontwerper en maker van glas-in-lood-vensters voor tal van kerken. De kerk was voor hem een belangrijke opdrachtgever en begin jaren ’60 begon hij ook andere liturgische kunst te maken. Wanneer dan door de voortschrijdende secularisatie de kerk als opdrachtgever wegvalt, legt hij zich toe op het maken van baksteenreliëfs waarmee diverse (semi) openbare gebouwen in Tilburg zijn versierd. Een groot publiek werd tevens bereikt met de kostuumontwerpen en ensceneringen die Van Hoek maakte voor onder meer de bekende Hanswijkprocessie in Mechelen in 1938 en opnieuw in 1963.

Van de roem die Van Hoek ooit genoot, is weinig over. Dat komt deels door de tijdgebondenheid van zijn werk, een handicap die wellicht afneemt naarmate die periode beter in perspectief kan worden geplaatst. Ook zijn ongebreidelde lust om alle paden te bewandelen, maken hem ongrijpbaar, en bovendien was hij op vrijwel alle terreinen meer ambachtsman dan kunstenaar. Dat is geen verwijt, want Van Hoek spiegelde zich graag aan de Bourgondische middeleeuwen en in die tijd was elke kunstenaar in de eerste plaats ambachtsman.

De kunstvormen Luc van hoek zijn zeer divers. Dit varieerde van glas-in-loodramen (Maria Boodschapkerk en de kerk van Alphen), muurschilderingen (Annetje van Puijenbroekkapel in het Cultureel Centrum Jan van Besouw), monumenten (monument voor de gevallenen tegen de toren van de Sint Jan), beelden (beeld van de Goede Herder achter in de Sint Jan), grafiek en tekeningen, wandkleden, baksteenreliëfs (achterzijde van het kantongerecht in Tilburg aan de Schouwburgring), liturgisch siersmeedwerk (tabernakel van de vroegere H. Geestkerk) en vele schilderijen. En dus ook diverse muurmonumenten in de voormalige hoofdbouw van Roto Smeets Etten.

Gezien de bijzondere kunstuitingen en historie ervan onderzoekt de Heemkundekring Jan uten Houte of de kunstwerken heelhuids uit de muren kunnen worden verwijderd en deze straks in het Drukkerijmuseum, in het Streekmuseum Etten+Leur en in het Heemerf ‘De Schutsboom’ van de Heemkundekring ‘De Vyer Heertganghen’ in Goirle kunnen worden tentoongesteld en zodoende voor het nageslacht bewaard blijven. Het slopersbedrijf Heezen BV wilt hier graag aan meewerken, echter zij hebben de opdracht dat het gebouw eind augustus gesloopt moet zijn.

De Heemkundekring komt graag in contact met deskundigen en helpende handjes voor het zekerstellen van de kunstwerken. Men kan hierover contact opnemen met voorzitter@janutenhoute.nl. Voor meer informatie ga naar www.hetwithof.nl